De veerverbindingen van de Duitse Ostfrisische eilanden en Helgoland:

Borkum: Eemshaven in hoogseizoen en Emden
Juist: Norddeich
Norderney: Norddeich
Baltrum: Nessmersiel
Langeoog: Bensersiel
Spiekeroog: Neu Harlingersiel
Wangerooge: Harlesiel
Helgoland: Wilhelmshafen

Prijzen van veerboottickets retour zullen u worden opgegeven in de offerte bij een aanvraag van een vakantiehuis. Gemiddelde prijzen van deze eilanden: 25,- euro per persoon retour en kinderen t/m 13 jaar 50% met uitzondering van Helgoland, gemiddeld 37,- euro per persoon en kinderen 25,-.

Helgoland

Wandelvriendelijk en interessant eiland, alleen moet u er geen grote stranden verwachten. De reis ernaartoe is soms avontuurlijk door de sterke stroming. Zonovergoten naar Duitse maatstaven!

Amrum

In een paar uurtjes hebt u het eiland wel gehad. Maar wat een ongelooflijke natuur en duinenland (Wittdºn) en de branding van de Noordzee is soms oorverdovend. Rust, horizon en strand.

Föhr

Iets groter dan de overige Duitse Waddeneilanden met veel zandstranden; bijna de helft van Förhs kust biedt gelegenheid tot heerlijk zonnen. Ook wel het 'groene eiland' genoemd, de vele koeien weten waarom.

Borkum

Vanaf zee komt niets dichter bij Nederland dan het eiland Borkum! Zo'n 25 kilometer aan zandstrand is dan ook uitnodigend, zelfs voor een weekendje. Met prachtige duinenrijen.

Spiekeroog

Een klein groen, bosrijk eilandje. Mocht u muzikaal zijn ingesteld, dan is er na het strandvertier soms een klankvol jazzfestijn.

Norderney:

De Noordzeekuurbadplaats Norderney staat garant voor zuivere lucht, frisse wind, koel water en stralende zon. Van nature biedt de Noordzee de beste voorwaarden voor gezonde ontspanning. Bij een wandeling langs de branding verwent u uw luchtwegen met ultrafijn zeewater-aërosol. De voortdurende massage van de wind komt de huid ten goede, het bad in de koele zee traint de bloedomloop en de warmteregulatie van het lichaam. Ook de stofwisseling komt merkbaar op gang: gezondheid van binnen en schoonheid van buiten voor haren en huid.

Juist:

Juist is een van de Duitse Waddeneilanden. Het ligt ten oosten van Borkum en ten westen van Norderney. Toerisme is de voornaamste bron van inkomsten. Een bijzonderheid van Juist is dat het zeer smal is; bij een lengte van 17 km is het slechts 500 m breed bij hoogwater. Ondanks deze geringe breedte is er wel een binnenmeer, de Hammersee. Juist wordt het Töwerland genoemd, oftewel het schone land.

Het eiland is ontstaan in de laatste ijstijd door het samendrukken van ijs. De naam Juist kwam in de stukken voor het eerst naar voren in 1398. De naam kan afgeleid zijn van het Friese woord “gºst” wat onvruchtbaar betekent. Andere bronnen geven de mogelijkheid dat de naam komt van "het eiland dat juist ontstaan is". Rond 1651 werd het eiland door een zware storm in tweeën gedeeld.

Juist is per veerboot te bereiken vanuit Norddeich. Deze dienst wordt onderhouden door Rederij Frisia. De dienstregeling is afhankelijk van het getij want door de ondiepe geulen is het eiland alleen bij hoogwater bereikbaar. Dit betekent soms dat de boot maar éénmaal per dag kan varen. Ook is het mogelijk het eiland per vliegtuig te bereiken, hiervoor is er een klein vliegveld. Zoals de meeste eilanden is Juist autovrij; paard en wagen zijn het voornaamste transportmiddel. Veel straten bestaan uit een zandpad met fietspaden aan de zijkant. Vroeger had Juist ook nog een smalspoorlijn, die in 1982 werd opgeheven.

Baltrum
Het eiland Baltrum ligt tussen de eilanden Norderney in het westen en Langeoog in het oosten en hoort bij de deelstaat Nedersaksen. Het eiland is 6,5 vierkante kilometer groot, 5 kilometer lang en 1 kilometer breed. Er wonen ruim 500 mensen. Er komen vooral gezinnen, ongeveer 50.000 bezoekers per jaar, naar dit eiland van rust. Baltrum geldt naast Langeoog als het beste surfgebied in het Nedersaksische waddengebied.

Wangerooge:

Wangerooge (Nedersaksisch: Wangeroog) is een van de Duitse Waddeneilanden. Wangerooge is het oostelijkst gelegen eiland van de Oost-Friese Waddeneilanden. Van het eerstvolgende eiland Spiekeroog wordt het gescheiden door het zeegat de Harle. Wangerooge is ongeveer 8,5 kilometer lang maar slechts één kilometer breed en telt ruim 1000 inwoners. Het behoort tot de deelstaat Nedersaksen en het district Friesland. Als enige Oost-Friese eiland behoorde het tot 1947 tot Oldenburg, waardoor het strikt genomen geen deel uitmaakt van Oost-Friesland.

Wangerooge is een duineneiland dat leeft van het toerisme. Jaarlijks bezoeken ruim 80.000 toeristen het eiland. Het is te bereiken met de veerboot vanuit Harlesiel en met lijnvluchten. Net als op Schiermonnikoog en de meeste andere Oost-Friese eilanden mogen op Wangerooge geen auto's rijden. Tussen de veerhaven en het dorp Wangerooge, het enige op het eiland, rijdt een treintje.

Op Wangerooge is het bezoekerscentrum "Rosenhaus" van het Nationaal Park Waddenzee te vinden, waar jaarlijks ongeveer 40.000 bezoekers komen. Tot circa 1930 werd er op Wangerooge een variant van het Fries gesproken. Sinds dit Oostfriese dialect is uitgestorven, leeft het Oostfries alleen nog voort in het Saterfries op het vasteland. Tegenwoordig spreekt men op Wangerooge naast Hoogduits een Nedersaksisch dialect. Zie voorts Wangeroogs.

Langeoog:

Langeoog is een Duits Waddeneiland, het vijfde (van west naar oost) in de reeks bewoonde Oost-Friese Waddeneilanden. Het is 19,6 km² groot en 14 km lang en telde medio 2004 2150 inwoners. De Accumer Ee scheidt het eiland van Baltrum in het westen en de Otzumer Balje van Spiekeroog in het oosten. Het eiland behoort tot de deelstaat Nedersaksen en het district Wittmund.

Langeoog is per veerboot te bereiken vanuit Bensersiel op het vasteland van Oost-Friesland. Deze veerdienst is onafhankelijk van het getij en vaart dus volgens een vaste dienstregeling. Tevens beschikt Langeoog over een vliegveld. De haven is met het dorp Langeoog, het enige op het eiland, verbonden door een spoorlijntje. Het eiland is autovrij. In de Tweede Wereldoorlog was Langeoog een militaire basis. De sporen hiervan zijn nog zichtbaar in de vorm van een ongewoon grote haven en betonnen start- en landingsbanen.

Zoals alle Oostfriese eilanden heeft ook Baltrum een kenmerkende opbouw van landschapstypen. Achter het Noordzeestrand liggen de duinen, die het eiland tegen overstromingen beschermen. De duinen op Baltrum zijn nog erg natuurlijk. In de vochtige duinvalleien groeien zeldzame planten. De zoetwatervoorraad in de Baltrumse duinen is niet aangetast omdat er een drinkwaterleiding van het vasteland naar het eiland loopt. Achter de duinen liggen de kleigronden, die door een dijk beschermd zijn tegen de Waddenzee. De kwelders staan nog onder de invloed van het getij. Zij zijn de overgang tussen het eiland en de wadden.

Mooiweergarantie heeft u niet aan de Noordzeekust. Maar de brede zandstranden die bij eb ontstaan zijn wel een fijn speelparadijs. Zandkastelen bouwen, maar ook pierwormen en andere waddiertjes zoeken. Of een lekkere wadwandeling maken. En de zon gaat er echt vaak prachtig onder. Op een al te stevige bries is iets gevonden: talloze fleurige, overdekte - meerpersoons - strandkorven staan op de Noordzeestranden gereed. Zo kunt u beschut genieten van zon, zee en strand.